Tuesday, September 08, 2009

พาเที่ยวแมนเชสเตอร์และโอลด์แทรฟฟอร์ด




Link - Picture Gallery Tour Manchester & Old Trafford

Sat. 29/8/2009

หลังจากที่อาทิตย์ก่อนเกือบตกรถไฟไปลอนดอน มาคราวนี้เราเลยตื่นเช้ากว่าปกติเพื่อความชัวร์ แต่แล้วก็มัวแต่โอเอ้ จนเกือบจะตกรถไฟเหมือนเดิม -_-"

ผู้ร่วมทางคือน้องอาร์ท ผู้เตรียมจองรถไฟ โรงแรม และก็การเดินทางไว้เป็นอย่างดี แต่ไม่วายแผนการต้องสะดุด เพราะ Metrolink (รถไฟที่วิ่งไปมาในเมือง) หยุดทำการซ่อม เลยต้องหาวิธีเดินทางกันใหม่ โดยเราใช้วิธีขึ้นรถ Bus แบบ One-day ไม่จำกัดเที่ยวแทน ราคา 3.5 ปอนด์

แมนเชสเตอร์เป็นเมืองใหญ่และสำคัญลำดับที่สองของอังกฤษ รองลงมาจากลอนดอนเลยทีเดียว เป็นศูนย์กลางการเดินทาง ซื้อขาย และการศึกษา มีคนอยู่กว่า 3 ล้านคน เป็นต้นกำเนิดของวงดนตรีชื่อดังหลายวง อย่าง Oasis, Take That .. แล้วก็ยังมีสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกอย่างทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ต (อ้างอิงจาก wikipedia นะ ..​ อิๆ)

เราเข้าพักโรงแรมย่านนอกเมือง เพราะประหยัดงบ และก็คิดว่าคงไม่ได้ไปไหนหลังบอลจบ .. หลังจาก check in เรียบร้อยก็ออกเดินทางไปที่สนามกันเลย

สนาม Old Trafford หลายคนอาจจะงงว่าทำไมชื่อต้องมีคำว่า Old (เก่า) ..​แสดงว่ามันมี New Trafford ด้วยรึเปล่า .. จริงๆ คือเป็นชื่อของย่ายที่สนามตั้งอยู่ ชื่อย่าน Old Trafford ซึ่งเทียบกับบ้านเราก็แถบเมืองเก่า และถ้าเดินถัดไปไม่ไกลก็จะถึงย่าย Trafford หรือย่านเมืองใหม่


เมื่อไปถึงเราสองคนยืนตกตะลึงกับความใหญ่โตของสนาม ทั้งที่คาดไว้แล้วว่ามันต้องใหญ่อลังการมากแน่ๆ ..​แต่นี่มันใหญ่จริงๆ แทบจะตะโกนออกไปเลยว่า "ใหญ่จังโว้ยยยย" .. จากนั้นก็รีบถ่ายรูปตามมุมต่างๆ ด้วยความตื่นเต้น โชคดีที่มาเร็วและคนยังไม่เยอะเท่าไหร่ .. เดินซื้อเสื้อแล้วก็ของฝากเยอะเลย .. ผมตัดสินใจซื้อหนังสือโปรแกรมการแข่งขันที่พิมพ์มาเฉพาะนัดนี้โดยเฉพาะ ราคา 5 ปอนด์ .. หลังจากนั้นก็ไปรับตั๋วที่จองผ่านเว็บไว้ ซึ่งตั๋วก็ใส่ซอง มีชื่อเรากำกับเอาไว้อย่างดี พอเปิดซองออกมาก็พบว่า มีตั๋วบอล พร้อมกับ Gift Voucher เพื่อให้ไปรับหนังสือโปรแกรมการแข่งขันที่เพิ่งซื้อมาเมื่อกี้ ฟรี ..​ 2 เล่ม -_-" (แล้วเมื่อกี้ตูซื้อมาทำไม)



ก่อนแข่งเราไปยืนรอดูที่จุดจอดรสบัสที่จะพานักเตะเข้ามาในสนาม ..​รออยู่ 1 ชั่วโมง พอรสบัสมา ปรากฏว่ามันขับเก่งมาก มันขับรสบัสไปจอดเอาหน้าติดกับประตูทางเข้าเป๊ะเลย ไม่มีทางถ่ายรูปได้เลย .. อืม จอดเก่งจริงๆ เลยนะตัวเอง

วันนี้คนเยอะมาก ตำรวจก็เยอะ ทหารม้ามีประมาณ 8 ชุดได้ .. เราได้ที่นั่งฝั่ง East Stand นั่งบนมากๆ ทีแรกแอบเซ็ง แต่พอเข้าสนามแล้ว ไม่น่าเชื่อว่านั่งไกลๆ แต่ยังมองเห็นได้ชัดมาก ดูออกเลยว่าใครเป็นใคร แล้วที่นั่งก็ไม่มีบังกันเลย ต้องยกนิ้วให้คนออกแบบสนามจริงๆ
  • ก่อนแข่งเราแวะไปเพิ่มความสนุกด้วยการพนันบอลที่ร้าน Ladbrokes แทงว่าแมนยูจะชนะ คนละ 5 ปอนด์ แล้วก็เพิ่มว่ารูนี่กับเบอร์บาตอฟจะยิงคนแรกอีก 1 ปอนด์ (การพนันเป็นสิ่งผิดกฏหมาย ..​แต่พอดีที่อังกฤษ มันถูกกฏหมาย ..​อิ)
  • จบครึ่งแรกเราโดนนำอยู่ 1 ลูก .. เป็นนาทีที่รู้สึกนรกแตกมาก เพราะมันคงเป็นครั้งแรก ครั้งเดียว และอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้มาดูแมนยูในสนามแห่งนี้ ..​และความทรงจำหนึ่งเดียวนั้นคือการแพ้อาร์เซนอลในบ้าน .. มันคงจะแย่เอามากๆ เลย
  • นาทีนั้นหน้าเพื่อนๆ ที่เมืองไทยก็ลอยมา ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เยอะเย้ย ..​ ขนาดอยู่เมืองไทย นัดไหนแมนยูแพ้นี่ sms , email หรือโต๊ะที่ทำงานก็จะเป็นที่สนุกสนานของทุกคน .. คือวันนี้ถ้ามันโทรมาได้มันคงโทรมากันหมดแล้ว
  • นอกจากนั้นแฟนอาร์เซนอลกว่า 4,000 คนก็นั่งอยู่แสตนด์ข้างๆ พวกเรานี่เอง .. ร้องเพลงด่าแฟนผีกันสนุกปากเลย
  • จึงไม่น่าแปลกใจ ที่ครึ่งหลัง พอเรายิงคืนได้ ..​และก็ขึ้นนำใน 5 นาทีต่อมา ..​ ทั้งสนามถึงดีใจกันแทบบ้าขนาดนั้น
  • ฟังเพลงเชียร์ที่ฝรั่งร้องจนร้องเองได้ .. ส่วนใหญ่จะเป็นเพลงด่า หยาบคาย แต่ฮาขั้นเทพ
  • "Oh they cheated .. shame on you Arsenal .. whoa aoooo" , "Get the f_ck off 1-0 arsenal .. yeah aheaa" , "Standup if you hate arsenal .. stand up !! stand up!!" ( ทั้งหมดคือเนื้อเพลง .. มันร้องเป็นเพลงได้จริงๆ นะ)
  • จบเกมส์เรายืนถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน แต่รปภ. ก็รีบให้ทุกคนออกจากสนามให้หมด ภายใน 10 นาทีสนามก็โล่ง ไร้ผู้คน .. ซึ่งมารู้ทีหลังว่านักเตะจะวิ่งออกมาวอร์มดาวน์กัน เลยต้องกันคนออกไป
เราไปแวะกินข้าวในเมืองกัน ชื่อร้าน Rice มื้อนี้ขอฉลองชัยชนะด้วยข้าวราดแกงเขียวหวาน (อาจจะฟังดูน่าอนาถ แต่ข้าวเป็นของแพงในประเทศนี้) แล้วก็พากันกลับไปนอนฝันดี ได้ไปดูแมนยูในสนามจริงๆ แถมชนะด้วย ..​ นอนตายตาหลับ



Sat. 5/9/2009

จริงๆ ตั้งใจจะอัพรูปที่ไปดูบอลเมื่ออาทิตย์ก่อนแล้วแต่พอดีว่าวันที่ไปดูบอลนั้น ทางสนามไม่เปิดให้เข้า Stadium Tour .. ก็เลยเศร้า .. ว่าแล้วก็เลยตัดสินใจขึ้นรถไฟไปที่เมือง Manchester อีกครั้งนึง เพื่อไปดู Stadium Tour อย่างเดียวโดยเฉพาะ (หลายคนแถวนี้บอกบ้า) ก็เลยได้ถือโอกาสเที่ยวเมืองไปในตัว


  • วันนี้รถรางก็ยังปิดซ่อมอยู่ และรสบัสที่เคยนั่งก็เปลี่ยนเส้นทาง ทำให้เดินหลงอยู่เป็นชั่วโมงกว่าจะหาทางไปสนามได้
  • วันนี้คนเยอะเหมือนกัน โชคดีที่จองทัวร์ออนไลน์เอาไว้ เลยได้รอบ 12.00 น. บัตรราคา 13 ปอนด์
  • Museum ของแมนยูใหญ่มาก ขนาด 3 ชั้น มีทุกอย่างตั้งแต่เสื้อแข่ง ประวัติสโมสร แบบจำลองสนาม ไปจนถึงถ้วยรางวัล ..​ ที่ชอบคือมีที่จำลองห้องทำงานของเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสันไว้ด้วย แล้วก็ฉายภาพท่านเซอร์มายืนพูดเป็นเฮโลแกรม 3 มิติ ไฮโซ
  • คนพาทัวร์เป็นคุณลุงใจดีคนนึง พาเดินทัวร์รอบสนาม , ที่นั่งจุดต่างๆ ,​ ห้องพักนักเตะ พร้อมจุดที่น่าสนใจต่างๆ ตลอดการเดินทัวร์ ได้ความรู้อะไรใหม่ๆ เยอะเลย
  • เหตุที่สนามสร้างได้ใหญ่ขนาดนี้ เพราะช่วงสงครามโลก เคยโดนทิ้งระเบิดจนสนามพังไปเกือบหมด จนต้องทุบทิ้งสร้างใหม่ ก็เลยทำให้ได้วางแผนสร้างที่มีพื้นฐานที่ดีกว่าสนามอื่นๆ ในอังกฤษ สามารถต่อเติมให้ใหญ่ได้ขนาด 90,000 ที่นั่ง (ปัจจุบัน 76,000 ที่นั่ง)
  • เหตุการณ์เครื่องบินตกที่มิวนิคที่ทำให้เราเสียนักเตะไปถึง 8 คนและทีมงานอีก 15 คน เป็นเหตุการณ์สำคัญและจุดเปลี่ยนของทีม เลยมีอนุสรณ์ระลึกถึงเหตุการนี้อยู่ตามจุดต่างๆ ในสนาม
  • ข้างในสนามมีทุกอย่าง ระหว่างพักครึ่งสามารถออกมาซื้อน้ำ อาหาร ของว่าง หนังสือโปรแกรม หรือแม้แต่ร้านรับพนันก็มีอยู่ในสนาม
  • Season Ticket ของแมนยูราคาประมาณ 800 ปอนด์ แต่ต้องต่อคิวจองกันเป็นปีๆ กว่าจะได้
  • มีที่นั่งสำหรับนักข่าว , แขก vip , แฟนทีมตรงข้าม หรือแม้แต่ผู้พิการ แยกเป็นสัดส่วนชัดเจน
  • ช่วงที่มาทัวร์ พอดีมีฝนตกเล็กน้อย พนักงานรีบเอาเครนยักษ์ มาวางไว้บนหญ้ารอบๆ เพื่อฉายรังสีให้หญ้าแห้งและได้อุณหภูมิพอเหมาะ เพื่อหญ้าจะได้ไม่ตาย
  • ห้องแต่งตัวจะมีแค่เก้าอี้ให้นั่งรอบๆ ตรงกลางเป็นที่ผู้จัดการทีมวางแผน โดยใช้จอพลาสม่ายักษ์ พร้อมแท่นแม่เหล็กจำลองสนามอีก 10 ตัว สามารถดึงภาพการแข่งครึ่งแรกมาดูย้อนไปมาได้ทันที
  • ที่นั่งจะเรียกตามที่นักเตะเลือกว่าอยากนั่งกับใคร สนิทกับใคร (รูนีย์ นั่งข้างนานี่กับกิ๊ก ส่วนโอเว่นชอบนั่งข้างแอนเดอร์ซัน .. ส่วนสมัยก่อนเบ็คแฮมจะนั่งข้างแกรี่)
  • วันแข่งนักเตะจะขับรถมาที่สนาม นั่งคุยกัน แล้วก็นั่งรถบัสไปสนามซ้อม .. ตอนแข่งก็จะนั่งรถบัสมาที่สนามพร้อมๆ กัน ..​ แข่งเสร็จจะขับรถกลับเองตัวใครตัวมัน
  • จบการทัวร์ ได้เดินเข้าประตูลึกลับที่เชื่อมต่อกับข้างในสนาม เปิดออกมา ..​โอ้ ..​mega store นี่เอง (เป็นการจบทัวร์ที่ฉลาดมาก)
  • ของที่ Mega Store จะแพงกว่าข้างนอก (เป็นแบบนี้ทุกสนาม)
จบจากสนาม ไปเดินต่อทั่วเมือง รู้สึกวันนี้จะเดินเหมือนคนบ้า เพราะเดินรอบเมืองจริงๆ สุดท้ายไปจบที่ไชน่าทาวน์ แวะกินร้านอาหารไทยฉลองอดทนกินอาหารฝรั่งมาครบ 20 วัน ด้วยกระเพราไก่ ไข่ดาว กับน้ำมะนาวหนึ่งแก้ว เพื่อความสุขใจ



พอเก็บตังค์ก็ได้สุขใจจริงๆ เพราะมื้อนี้ทั้งหมดราคา .. 13.5 ปอนด์ ( ~770 บาท) !!


0 comments: