Category

uk

2015, life, uk, work

ทำงานอยู่ออฟฟิศดึก ไม่ได้แปลว่า “ขยัน” เสมอไป ความเข้าใจผิดอย่างหนึ่งของเจ้านายไทย

เคยไหมครับเวลาที่เราเห็นใครซักคนทำงานอยู่ออฟฟิศจนดึกดื่น ในขณะที่ทุกคนกลับบ้านไปกันหมดแล้ว แต่เขายังตั้งหน้าตั้งตาทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์อย่างแข็งขัน พร้อมกับเสียงเรียกประโยคคุ้นหูที่ว่า “ขยันจังเลยนะ”, “ฟิตจังนะแก”, “โอ้โห พนักงานดีเด่น” ทำงานดึก = ขยัน ผมเคยมีความเชื่อนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนจบ และก็ฝังหัวมาตลอดชีวิตการทำงาน จนบางครั้งเราเองก็ตั้งใจที่จะทำงานอยู่ดึก เพื่อให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนขยัน หรือแม้แต่บางครั้งก็เพื่อให้เจ้านายรู้สึกว่าเราเต็มที่กับงาน ประเมินผลออกมาจะได้คะแนนดีๆ เงินเดือนจะได้ขึ้นเยอะๆ พอทำงานมาซักระยะนึงจนเริ่มเป็นหัวหน้าทีม ก็ได้พบกับคนที่เป็นระดับหัวหน้าหลายคนเหมือนกัน ที่มีความเชื่อว่า ถ้าลูกน้องคนไหนทำงานแล้วกลับช้า กลับดึก จะให้คะแนนความขยันเกือบเต็มไปเลย ตรงข้ามกับคนที่พอถึงเวลา 5 โมงเย็นปุ๊บ เก็บกระเป๋าออกจากออฟฟิศเลย คนกลุ่มนี้บางทีไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงาน แต่รวมถึงหัวหน้าก็มองว่าเป็นคน “ขี้เกียจ” หรือ “ทำงานแบบคุ้มเวลา” ให้ทำถึงกี่โมงก็ทำแค่นั้น ไม่มีทำงานเพิ่ม เป็นคน “ไม่ขยัน” คุณค่าความขยันของฝรั่ง ไม่เหมือนคนไทย แต่ความเชื่อนี้ก็ต้องมาสั่นคลอน…

Continue reading
2013, khajochi, life, money, quit, reuters, thailand, uk, work

ในวันที่ผมยื่นใบลาออกจากบริษัท Thomson Reuters

4 เมษายน 2013 เป็นอีกหนึ่งวันที่ผมรู้สึกโล่งใจ และก็ใจหายอย่างมากไปด้วยพร้อมกัน เพราะวันนี้ผมได้ยื่นใบลาออกจากบริษัทอันเป็นที่รัก Thomson Reuters Software Thailand ที่ทำงานมาด้วยตลอด 7 ปี ก่อนที่จะไปถึงเหตุผลว่าทำไมถึงได้ตัดสินใจลาออก ก็ต้องบอกก่อนว่า ผมเป็นหนึ่งในคนรักบริษัทนี้มากไม่แพ้ใคร ผมทำงานมาหลายที่ในช่วง 3 ปีแรกของการทำงาน เปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ แต่ก็มาหยุดและอยู่กับที่ Reuters ได้นานถึง 7 ปี โดยที่ไม่ได้หนีไปไหน ถ้าหลายคนได้ติดตามใน Social Media จะเห็นว่าผมช่วยโฆษณาให้บริษัทตลอดเวลา โดยที่ไม่ได้หวังผลตอบแทน เพราะรู้สึกจริงๆ ว่าที่นี่เป็นสถานที่ทำงานที่ดีเอามากๆ งานดี เงินดี เพื่อนดี แม้แต่ในช่วงเวลาที่บริษัทพบกับความยากลำบาก ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ออกมาบอกว่า Reuters ยังเป็นบริษัทที่น่าทำงานด้วยอยู่เสมอ…

Continue reading
2012, blog, khajochi, london, love, m cherry, quote, uk

ใครคิดถึงคนแถวนี้ยกมือขึ้น

:: วันนี้เมื่อ 3 ปีที่แล้ว :: เป็นครั้งแรกที่ผมได้โอกาสไปทำงานที่อังกฤษ และก็เป็นครั้งแรกที่ต้องห่างกับเชอรี่ 40 วันเต็มๆ ด้วยความคิดถึง(มาก) และก็ไม่รู้จะทำยังไง ถึงจะสามารถส่งอะไรน่ารักๆ ไปถึงคนที่เมืองไทย ให้เค้ารู้ว่าเราคิดถึงเค้านะ พอดีช่วงนั้นหนังเรื่อง “หนีตามกาลิเลโอ” กำลังดัง  ก็เลยทำป้ายกระดาษอันใหญ่ ลงทุนแบกมาตั้งแต่เมืองน๊อตติ้งแฮม(ที่พัก) มาจนถึงลอนดอน เพื่อชูป้ายหน้าหอบิ๊กเบนตามแบบในหนัง (คนมองเพียบ โคตรอายเลยขอบอก) คำว่า “คนแถวนี้” เป็นคำที่เอ็มและเชอรี่ใช้เรียกกันในจดหมาย เลยมีแค่เราสองคนที่เข้าใจความหมายของคำนี้เป็นอย่างดี และเชอรี่ก็ตอบมาว่า “ยกมือ 2 ข้างสูง ๆ เลยค้าบ คิดถึงคนแถวนี้ที่สุดนะ <3“

Continue reading
2010, blog, football, predict, uk, worldcup

World Cup 2010

ฟุตบอลโลกครั้งที่ 7 ในชีวิต แต่ตอนเด็กๆ ก็ไม่เคยได้ดูหรอกเพราะทีวียังมาไม่ถึง เคยได้ดูบอลโลกจริงๆ ก็น่าจะครั้งที่อิตาลีเป็นเจ้าภาพปี 1990 ฟุตบอลโลกในความทรงจำมีไม่กี่อย่าง ปี 1994 ภาพแก๊ซซ่าวอลเล่ห์โคตรสวยให้อังกฤษ ปี 1994 ภาพบักโจ้ยิงลูกโทษข้ามคาน ปี 1996 เบ็คแฮมโดนไล่ออก, โอเว่นลากไปยิงอาร์เจน ปี 2002 ใช้อำนาจด้านมืดจัดตารางเชียร์ที่ลาดกระบัง หลบทุกนัดที่อังกฤษเตะ เกาหลีขี้โกงรึเปล่าไม่รู้ แต่ชนะโปแลนด์, โปรตุเกส, อิตาลี และ เสปน ได้ดูอังกฤษที่มีเบ็คแฮม, โอเว่น เจอบลาซิลที่มีพี่โ้ด้น้อย โด้ใหญ่ ริวัลโด้ คาลอส .. เทพมาก ซาบซึ้ง น้ำตาแทบไหล ปี…

Continue reading
2009, 2010, blog, bsd chula, iphone, life, picture, review, study, travel, uk

The Missing Piece in 2009 #2

ต่อจากตอนที่แล้ว สภาพแก๊ง Transition OM .. อาหารในมือบ่งบอกว่าตูกินแบบนี้ทุกวัน ภายในห้องแต่งตัวที่สนามแบต .. กรี๊ดดด(มีล่อแหลมกว่านี้แต่มิกล้าถ่าย) ถึงจะเล่นพนันแต่เราก็เล่นอย่างถูกกฏหมายนะเออแทงแมนยูชนะไป 5 ปอนด์ โดดซ้อมหนีไฟจากเมืองไทย แต่กลับมาเจอซ้อมที่อังกฤษแทน ซ้อมกันจริงจัง ฝนตกก็ต้องออกมายืนรอ ใน Office มันมีห้องซ้อมดนตรีด้วยนะเออ อาหารอินเดียแบบ full set เกิดมาเพิ่งเคยกิน กินเบียร์อยู่ดีๆ ฝรั่งมันก็พาลงไปเดินเล่นในถ้ำ ขอบอกว่าเฮี้ยนมาก จานนี้ถือว่าอร่อยที่สุดในเมืองแล้ว ข้าวราดแกงกระหรี่ จานละ 350 บาท บอกพี่ชายว่าจะแข่ง Google Code Jam ซักชั่วโมงผ่านไป 15 นาที พี่ขึ้นมาดู …..

Continue reading
2009, 2010, blog, bsd chula, iphone, life, picture, review, study, travel, uk

The Missing Piece in 2009

เช่นเดียวกับปีก่อน ปีนี้ก็มีเรื่องอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่ได้เขียนบล็อคไว้ แต่ก็ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐานเผื่อเอามาเขียนไว้กันลืมช่วงที่เวลาผ่านไป เริ่มต้นปี แอบไปดูงานเปิดตัว iPhone 3G ที่ Paragon ไม่ได้ซื้อแต่ขอแว๊ปไปดู ข้อเตือนใจสำหรับคนที่จะลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วลืม lock เครื่องคอมไว้กลับมาอาจจะได้สภาพเช่นนี้ (พี่ย้งคือพี่ที่หล่อที่สุดในทีม) ซื้อข้าวเหนียวมะม่วงเทพที่หัวหิน จำทางไปไม่ได้แต่ถ่ายรูปไว้เพราะรูปมีค่า gps location ติดมาด้วย (ไอ้)คนไหนมันบังอาจสูบบุหรี่แล้วทิ้งลงมาจากคอนโดฟะ รู้ไม๊มันมาอยู่บนเจ้าเต่ารถสุดที่รัก ไปฉีดยากันไข้หวัด 2009 ถ่ายไว้เป็นที่ระทึก (ว่าฉีดละนะ) ป้ายโฟมและซุ้มรับปริญญา BSD ที่ลงมือลงแรงไปกว่า 4 ชั่วโมง ของที่ระลึกจากงาน Bye Nior สวยดีชอบ ในที่สุดฟ้าก็ส่งเซเว่นมาจุติที่คอนโด ไปตรวจร่างกายประจำปีที่ BNH สุดยอดไฮโซ ปีหน้าจะมาอีก จัดซุ้มเล่นเกมส์เพื่อการกุศลที่บริษัทให้ปาลูกปิงปองลงแก้ว…

Continue reading
2009, backpack, blog, europe, fun, life, trips, uk

Backpack Europe – Day #0

#เขียนเมื่อวันที่ 11 Sep 2009 last day in uk ย้อนกลับไปตอนที่กำลังฝันเฟื่องเรื่องที่อยากไปเที่ยวที่นั่น อยากไปเที่ยวที่นี่ ซึ่งหลายต่อหลายที่มันก็อยู่ในยุโรป .. และเมื่อโอกาสที่ได้มาที่ยุโรปเป็นจริง ความคิดบางอย่างก็ลอยขึ้นมาว่า “ทำไมเราไม่ไปเที่ยวในที่ๆ เราฝันเอาไว้ล่ะ ?” ปัญหาหลักของงานนี้คือเรื่องเงิน .. แน่นอนว่าการไปเที่ยวคนเดียว ค่าใช้จ่ายย่อมสูงกว่าการไปทัวร์หรือไปเป็นกลุ่ม ไหนจะค่าที่พัก ค่าอาหาร ค่าเดินทาง ค่าเข้าไปดูที่นั่นที่นี่ .. แถมเส้นทางที่เราจะไปก็เป็นเมืองที่ขึ้นชื่อว่าค่าครองชีพแพงที่สุดในโลกอัน ดับต้นๆ .. สุดท้ายพอบวกลบคูณหารแล้ว มันก็เกินไปที่เราจะต้องมาจ่ายเงินขนาดนั้นเพื่อเที่ยวคนเดียว เพราะงั้นเพื่อประหยัดงบ และนี่ก็เป็นการเที่ยวเอามันส์คนเดียว มันก็เลยกลายเป็นการเที่ยวแบบแบ็คแพ็คย่อมๆ ซึ่งตลอดแผนการเที่ยวนั้น ก็มีหลายต่อหลายแผนที่ออกจะหลุดโลก และก็น่าหวาดเสียวว่าจะมีชีวิตกลับมาเมืองไทยได้รึเปล่า ..​ เช่น เริ่มจากการตั้งงบไว้ก่อน…

Continue reading
Close